De kern van het zijnde / druk 1

In dit boek staat een van de belangrijkste filosofische teksten die ooit geschreven zijn centraal, de filosofisch baanbrekende, ongeëvenaard subtiele, maar tegelijk ongekend moeilijke en ook raadselachtige Metafysica van Aristoteles. Het is een werk dat in veel opzichten ongrijpbaar is, van de uitwendige omstandigheden - zoals zijn literaire aard, zijn titel, de wijze waarop het gecomponeerd is -, tot en met zijn strekking - die in de ogen van de een pleidooi voor een immanente filosofie zou moeten zijn, en in die van de ander juist de voorbereiding van een theologie behelst.

Ben Schomakers probeert al deze fundamentele vragen te beantwoorden, met een steelse blik op dat wat er tot nu toe over de Metafysica gezegd is, maar vooral zijn eigen weg gaand, waarbij hij eerst de vermeende feiten van de feiten scheidt, en op grond daarvan een levendige reconstructie maakt van de omgeving waarin en de manier waarop de Metafysica ontstaan is, en op een onverwachte manier haar lang betwiste innerlijke eenheid vaststelt. Het tweede deel van het boek bestaat uit een bevlogen interpretatie van de Metafysica in de context van het Griekse denken en van Aristoteles' grote filosofische project. Aristoteles probeert, zich bewust van zijn historische positie, de vraag te beantwoorden die hij als de opgave van de filosofie tot dan toe lijkt te zien, die naar de herkomst van de identiteit van de zijnden. Hij doet dat in het voortdurende gesprek met Plato waarvan de Metafysica als het verslag kan worden opgevat en dat hem op sommige punten dichter in de buurt van Plato brengt dan dikwijls gedacht wordt, maar waarin hij vooral een eigen positie afbakent en aandacht heeft voor een detail dat door Plato over het hoofd gezien is: de individualiteit van de zijnden. Die nieuwe positie blijkt niet alleen van theoretisch belang, maar ook ethische en antropologische consequenties te hebben.