De vlucht van herinnering

Jonge mensen die in instellingen van jeugdzorg verblijven worden
vaak met zichzelf geconfronteerd. Waarom zit ik hier? Wat is er fout
gegaan? Waarom ben ik in de steek gelaten? Fundamentele vragen
die fundamentele gevoelens te weeg brengen.

Van pijn, van verdriet, van verlatenheid, maar ook van hoop en
vertrouwen in de toekomst.

Lisette Lock (19) heeft een deel van haar emoties als pupil in
jeugdzorginstellingen op treffende wijze in poëzie kunnen vangen.
Lisette: 'Toen ik in 1997 begon met schrijven, was het voor mij puur
een manier van uiten. Het ging gewoon vanzelf! Schrijven was voor
mij de enige weg waardoor ik precies kon uiten wat ik dacht en
voelde, in die voor mij moeilijke tijd.'
Zij drukt zich uit in originele directe beelden, die soms zeer
aangrijpend en puur zijn.

Schrijven over deze directe gevoelens leidt gemakkelijk tot clichés,
tot smartlapachtige teksten. In deze bundel is dat absoluut niet het
geval. De stem blijft zuiver, de beelden helder.