De ziel opnieuw

Lange tijd heeft het begrip ‘ziel’ in de filosofie in een kwade reuk gestaan. Het herinnerde aan achterhaalde aannames als de scheiding tussen lichaam en ziel en het voortleven van de ziel na de dood. Maar met het oude woord ziel zijn we iets belangrijks verloren: de toegang tot onze inner­lijkheid en de betekenis daarvan.

‘Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken’ schreef de dichter Ed Hoornik. Is het mogelijk het zijn van de ziel opnieuw te denken? Dit essay doet daartoe een voorstel, met behulp van de noties inspiratie en onderwijs.

Renée van Riessen is filosoof en dichter; ze doceert godsdienstfilosofie aan de PThU in Groningen en is bijzonder hoogleraar christelijke filosofie aan de Universiteit Leiden. Van Riessen is auteur van Man as a Place of God, Levinas’ Hermeneutics of Kenosis (Springer, 2007) en publiceerde vier dichtbundels bij Uitgeverij Prometheus, waarvan de laatste (Krekels in de keuken) verscheen in 2008.