Gaandeweg

Protest tegen maatschappelijke
wantoestanden vindt men al in de
missives van de Max Havelaar van
Multatuli. Daarin staat het leed van velen onder een goed willende maar onverschillige overheid, met de
uitschakeling van een klokkenluider. Datzelfde gebeurt in de missives die van 20 juli 2011 tot 20 juli 2012 een jurist en een vriend Quinten in Nieuw-Zeeland elkaar mailen. Over rechtsgedingen, geldgebrek, Europa, literatuur, familie en actualiteiten. Na vele tegenslagen komt een kentering. In 2011 worden de
voorwaarden om conservatoir beslag
te leggen verbeterd. De Hoge Raad
beslist op 9 december dat verkoop
van huizen schriftelijk moet
worden aangegaan. Toch kan de
lezer de afloop niet vinden in de
roman, maar in de media eind 2012.
In de niet meer onderwezen, onderschatte Nederlandse literatuur begint met deze mailroman Gaandeweg een nieuwe vorm van de maatschappij-
kritische roman. Via het internet
beschrijft een deskundige het optreden van notarissen, advocaten, magistraten en instanties. Rond hoofdpersonen en bijfiguren tekent de copieerlust des dagelijksen leven Den Haag, Europa's juridische hoofdstad. Uit proza en poëzie daagt een tijdsbeeld op, waarin de
val van een zwak kabinet minder
betekent dan een regeringsakkoord
door een herrijzende Tweede Kamer.