Hak, pak en zak

Voor de Tweede Wereldoorlog waren joden vrijwel de enige 'anderen' op het platteland. Hun traditionele beroepen vatten ze, met zelfspot, samen door de woorden 'hak, pak en zak'. 'Hak' stond voor slager, 'pak' voor marskramer en 'zak' voor de handel in vodden en tweedehands kleren. Ze brachten kleur aan het plattelandsleven met hun handelsgeest en humor. Markten werden uitgesteld als ze een feest of gedenkdag hadden en als marskramers vermaakten ze de bewoners van afgelegen boerderijen.