Het jongensuur / De litteraire salon / De trein naar Tarascon

Het jongensuur, De litteraire salon en De trein naar Tarascon zijn niet alleen de romans waarmee Andreas Burnier de meeste literaire roem heeft geoogst; deze romans weerspiegelen ook het beste haar persoonlijke geschiedenis, levenshouding en ideeënrijkdom.
Tegen de achtergrond van bezetting en bevrijding probeert Simone, de hoofdpersoon van Het jongensuur (1969), zich een plaats te veroveren in de jongenswereld, door lichamelijke activiteit, door fantasie en door magische gedachten over seksuele transformatie.
Radha Altmans onstuimige liefdesleven staat centraal in De litteraire salon (1984), waarin Burnier nu eens op laconieke, dan weer op gepassioneerde wijze de onmacht tot verstandhouding en de tijdelijkheid van het aardse bestaan schetst.
De trein naar Tarascon uit 1986 verhaalt over de lijdensweg van Williams Baston, slachtoffer van de fascistische terreur die in zijn leven verschillende gedaanten aanneemt.