Onder de rook van de mijn

Nog niet zo lang geleden togen in de Limburgse mijnstreek elke dag honderden koempels naar een van de twaalf mijnen. Honderden meters onder de grond dolven zij- bij hoge tempraturen - het zwarte goud. Hun leven werd geregeld door de luide roep van de stoomfluit, die de wisseling van de sjiech aangaf. Het leven van Koempel Sjeng stond geheel in het teken van het werken in de mijn. Hij had als jongeling de Ondergrondse Vakschool gevolgd. Nadat hij trouwde, woonde hij in de mijnkolonie dicht bij de mijn en blies hij zijn partijtje mee in de fanfare van de mijn. De Limburgse mijnwerker leefde letterlijk en figuurlijk onder de rook van de mijn. De mijnen zijn dicht, de laatste mijnwerkers zijn oud, hun erfenis blijft. Lees erover in Onder de rook van de mijn.