Spinoza en het Nederlands cartesianisme / druk 1

In de jaren dat hij in de Republiek woonde en werkte, was Descartes uitgegroeid tot een fenomeen dat niemand nog kon negeren. Van in het begin kende de Fransman aanhangers en tegenstanders voor zijn 'nieuwe' filosofie. Het aantal sympathisanten van zijn filosofie was echter zo groot dat men van het 'Nederlands cartesianisme' kon spreken. Spinoza op zijn beurt debuteerde in 1663 met de Beginselen van de cartesiaanse Wijsbegeerte. Dit boek, het enige dat Spinoza tijdens zijn leven en onder zijn eigen naam zal publiceren, beschrijft en becommentarieert de eerste drie delen van Descartes Principia Philosophiae. Op historisch-wijsgerige basis onderzoeken de auteurs hier de ambigue relatie van Spinoza tot het Nederlands cartesianisme. Spinoza onderscheidt zich immers algauw door de ontwikkeling van een eigen filosofie. En hoewel ook daar vaak de banden met het cartesianisme kunnen worden aangehaald, komt hij niet in het minst tegenover de cartesiaanse tijdgenoten te staan.