Stroboscoop

In de gedichten van Miek Hoekzema wissen ogenblikken van verstilde schoonheid zich af met beats die knarsen als roestige garagedeuren en stampen als reuzen. Soms spinnen de woorden wild rond de sensatie van het voelen: het voelen van geluid, van pijn, van beweging, van licht. Soms ook leggen de woorden zich koel ter ruste.