The Enneagram

Dit lofdicht van honderd verzen van de grote dichter-filosoof Shankara (plm 800 n.Chr) is een belangrijk werk omdat hij als geen ander de betekenis kent van 'golven van goddelijk geluk'. Het 'goddelijk geluk' is Shivâvanda: het geluk van Shiva en Shankara wordt beschouwd als een incarnatie van Shiva. Deze Nederlandse vertaling is gebaseerd op de Engelse uitgave van de Shri Ramakrishna Math in Madras (1985) van de hand van Svâmi Tapasyânanda. Dit werk wordt uitgegeven in de serie van de Ramakrishna Vedanta Vereniging Nederland in Amstelveen. Wie over Shankara spreekt, denkt daarbij onmiddellijk aan sannyâsa, het monnikschap binnen de Vedische traditie. Shiva is heer en meester over sânnyâs en wordt Tyâgarâja genoemd, koning van ascese. Diezelfde Shiva danst echter in extase op de kosmos omdat niets hem bindt of tegenhoudt. Zijn wederhelft is de beeldschone Umâ met wie hij voortdurend verenigd is. Toch is hij het symbool van de onthechte asceet en yogi. Hemelbewoners zoeken de nectar en ambrozijn voor hun onsterfelijkheid, maar Shiva neemt het vergif dat kâlakûta wordt genoemd in en houdt het vast in zijn keel. Vandaar dat Shiva een blauwe keel heeft. Shiva is de bron van alle welzijn, geluk en voorspoed. Daarom wordt deze lofzang op hem Shivânanda Laharî genoemd: golven van goddelijk geluk.