Tussen stad en eigen gewin

De exorbitante oorlogsuitgaven van de Bourgondische dynastie werden aan het eind van de vijftiende eeuw op de steden afgewenteld. Dat leidde tot het failliet van enkele Hollandse steden, maar ook de Brabantse en Vlaamse steden kregen het zwaar te verduren. Dat gold ook voor 's-Hertogenbosch.
Een manier om buiten de normale inkomstenbronnen aan geld te komen, was de zogenaamde renteverkoop. Niet alleen beden en oorlogskosten werden zo bekostigd, ook de onvermijdelijke rentebetalingen ving men op door steeds nieuwe renten te verkopen. Deze vlucht vooruit bleef uiteraard niet zonder gevolgen.
Dit boek beschrijft hoe 's-Hertogenbosch in het begin van de zestiende eeuw de stadsfinanciën weer op orde kreeg, en waarom een nieuwe financiële crisis desondanks niet kon uitblijven. De stadsrenten speelden hierin telkens een hoofdrol. Aan wie raakte 's-Hertogenbosch haar renten kwijt en waarom kochten bepaalde personen juist die Bossche stadsrenten? Wie participeerde met andere woorden aan de stedelijke schuldenlast op zo'n manier dat de stad op korte termijn aan haar verplichtingen kon voldoen, maar wel ten koste van een steeds stijgende schuldenlast?