Gluren, een sociaal verschijnsel ?

Wie het gedrag en de werkwijze van gluurders wil bestuderen komt onmiddellijk voor de vraag te staan of hij mensen frontaal wil benaderen of langs een omweg. Er is alle reden te veronderstellen dat een frontale benadering niet veel zal opleveren. Immers, mensen zijn bereid - graag zelfs - over hun eigen seksuele ervaringen en gedrag met anderen te praten. Maar gluren mag niet. Vandaar! De auteur heeft daarom een indirecte weg gevolgd. Hij bestudeerde romans van auteurs met een wereldnaam, waarin gluren hoofdthema is: De Ziener (Vestdijk), De pianiste (Jelinek), De Voyeur (Moravia), Menuet (Boon) en Eros en de eenzame man (Boon). De afwijkende onderzoeks-methode voor afwijkend seksueel gedrag heeft tot opmerkelijke vondsten geleid en daarmee is de gluurder op boeiende wijze op de sociale kaart gebracht.

Gerrit Kuiper (1923) is emeritus hoogleraar Algemene Sociologie van de Vrije Universiteit te Amsterdam en de Universiteit van Antwerpen. Een van zijn bekendste publicaties is Rangen en standen. Een studie in sociale stratificatie (1965). Daarnaast schreef hij werken als Gokkende Mensen (1988), waarin hij een sociologie tracht te schetsen van spel en speculeren, en de bundel Roddelen, verwensen en lachen. Sociologische beschouwingen over deze en andere onderwerpen (1999).