Huize Heukels

In Huize Heukels is nog plaats voor de echte voetbalnostalgie. De deuren staan er wijd open voor oude helden, smaakvolle anekdotes en de geur van de kleedkamer. Frank de Boer betuigt er zijn diepe spijt en Jan Poortvliet herinnert zich hoe hij Johan Cruijff domineerde. De vergeten penaltyheld van Nederland komt er weer tot leven en Gert Kruys beschrijft er het enige dropkickkopbaldoelpunt dat ooit is gescoord. Tussen al het lachen door vloeien er soms ook tranen in Huize Heukels. Als Cees Schapendonk, John Bosman en Michel Boereback er het woord nemen, valt iedereen stil. De rampwedstrijd Spratak Moskou-Haarlem wordt volop herbeleefd en het linkerbeen van Cruijff blijkt een beetje een tegenvaller te zijn. Maar daarna zijn er weer de grappen en grollen van Paul Gascoigne, Ian Wright en Bert Jacobs, fijntjes beschreven door Aron Winter, Marc Overmars en Adrie Koster. Soms worden wereldspelers even in het zonnetje gezet in Huize Heukels. Rob Rensenbrink, Johnny Rep en Georg Kessler maakten er dankbaar gebruik van . Maar bovenal draait het om de lol en de roem van toen, zoals Erwin Koeman het in 1988 heeft ervaren bij het knotsgekke, maar berengoede kv Mechelen en het enige Oranje dat ooit een groot toernooi won: het EK. Frits Flinkevleugel zou zeggen; 'Het was bloedjemooi en bloedjeleuk allemaal.'