Luisteren naar binnen

Een beeld dat je niet loslaat; een woord dat in je hoofd blijft zitten; een emotie die door je lijf blijft stromen. Het doet je iets, maar je kan je vinger er niet opleggen en je gedachten er niet op focussen. Een ding weet je zeker: dit is belangrijk; hier moet ik iets mee, dit kan ik niet zomaar loslaten!
Deze gevoelens en gedachten zijn van toepassing op de Zweedse film As it is in Heaven (Kay Pollak 2004). Een prachtige film, maar vooral een film met dubbele lagen. Een film waarbij je eigenlijk als vanzelf dingen op jezelf gaat betrekken. Maar hoe doe je dat precies?
Dat is wat Ed J. Baas in Luisteren naar binnen beschrijft. Hij reikt een, met de film als leidraad, bijzonder instrument aan om bij jezelf te rade te gaan, om te kijken hoe het bij je zelf zit, om naar je zelf, van binnen te luisteren.
Geen ellenlange analyses, of diepgaande beschrijvingen. Laat de film en de rake, korte beschrijvingen van de auteur hun werk doen. Durf eens net iets verder te kijken dan je vaste patronen. Maak kennis met de personages uit de film, die allemaal een stukje van jezelf vertegenwoordigen en luister nu eens echt naar je zelf.