Naar een stimulerend en slim toezicht

Het is gedaan met de relatieve rust en anonimiteit waarin toezichthouders in de gezondheidszorg hun werk doen. Zij komen - evenals de bestuurders die zij aanstellen en ontslaan - in de spotlights te staan. Wie zijn deze toezichthouders? Hoe voeren ze hun taak uit? Hoe zouden ze beter toezicht kunnen houden?

Pauline Meurs en Theo Schraven schetsen op basis van onderzoek de ontwikkeling van het interne toezicht in de zorg in de afgelopen jaren. Zijn de toezichthouders voorbereid op hun taak in een veranderend zorgstelsel? Toezicht houden wordt immers gecompliceerder. Er ontstaan nieuwe rechtsvormen en verantwoordingslijnen. Ook de normen en ijkpunten voor toezicht zijn niet eenduidig meer.

Het onderzoek van de samenstellers dient als kapstok voor bijdragen van andere auteurs aan deze bundel. Zij belichten toezicht vanuit verschillende invalshoeken en posities: bestuurskundig, juridisch en sociaal-psychologisch.

De bundel biedt een diepgaande analyse van het verschijnsel toezicht in een woelige maatschappelijke context. En bovendien een mix van verrassende perspectieven en buitengewoon praktische informatie.

De samenstellers van Naar stimulerend en slim toezicht hebben de pretentie om toezichthouders in de gezondheidszorg beter toe te rusten voor hun huidige en toekomstige taak. Uit de opname van persoonlijke lotgevallen van toezichthouder Tideman in deze bundel moge blijken dat zij daarbij de ironie niet schuwen.