Schertsen, schimpen en schateren / druk 1

De cultuur van het lachen komt in de Nederlanden met verschillende snelheden tot ontplooiing. Het bekendst zijn de korte termijn-effecten van de polietieke humor in schotschriften, grappen en karikaturen, al wordt de betekenis daarvan voor de Opstand in de Nederlanden nog altijd zwaar onderschat. Nieuwe beschavingscodes voor het lachen drongen daarentegen slechts langzaam door, en dan nog weifelend. De Zuidelijke Nederlanden zijn voor het onderzoek van lachen en humor een uitmuntend proefterrein. Hun cultuur staat immers als vrolijk te boek ten tijde van Erasmus en Breugel, doch als zwartgallig in de zeventiende eeuw. Maar was de omslag wel zo sterk? Johan Verberckmoes presenteert in dit boek een komische cultuur en een historische antropologie van het lachen, die zich niet in één lineaire ontwikkeling laten vangen, maar nu eens snel en abrupt, dan weer traag, en meestal schoksgewijs veranderen. Kluchtboeken, bijvoorbeeld, gaven eeuwenlang dezelfde grappen door, al haakten ze nu en dan