Tussen een en allen / druk 1

Het uitgangspunt van deze studie is de overtuiging dat de therapeutische mogelijkheden van een instelling vooral bepaald worden door de kwaliteit van de dagelijkse ervaringen, het zogenaamde residentieel klimaat. Wat kan, van hieruit gezien, de basisoriëntatie bij de behandeling zijn? Smis gaat uit van de opvatting dat het kind de kans moet krijgen zich voluit te tonen zoals het is. Geleidelijk aan zal het zijn problematiek in relatie tot de hulpverlener brengen. Hoe deze laatste hierop reageert, is van centraal belang. In deze zin kent de behandeling een procesmatig verloop. Het is onmogelijk van buitenuit te bepalen welke weg de behandeling zal volgen. Toch zien we vaak momenten van afsluiting, anonimiteit en groeiend verweer, vooraleer eerste stappen worden gezet in de richting van opening en ontmoeting. Deze basisopvatting werkt Smis verder uit.