Volkstuinen

Koning auto voert ons moeiteloos door winkelstraten en rustige lanen, over markten en pleinen, langs brede boulevards en ellenlange steenwegen. En dat haast altijd langs de voorzijde. De trein biedt wat anders: een panoramisch uitzicht op de achterkant van de samenleving, een bijna voyeuristische inkijk in de private wereld van slaapkamers, keukens, veranda's, terrassen en tuinen, tot de onbestemde rommel toe. Aan die achterzijde van het dagelijkse leven zijn ook de volkstuinen te vinden: stroken grond, dikwijls langs spoorlijnen, verdeeld in moestuintjes van amper een paar aren groot. Ze zijn niet bepaald een sieraad in het landschap, stukjes chaos veeleer die aan de ruimtelijke ordening zijn ontsnapt, maar hun eigenzinnig patchwork van kleuren en vormen weet toch te charmeren.
Dit boek wil verder gaan dan het oppervlakkige kijken naar volkstuinen als naar een collectie groentenbedden en koterij. Het boek wil pogen te begrijpen en gaat daarom op zoek naar de oorsprong en de ontwikkeling van de volkstuin, naar de betekenissen ervan voor de huurders en de verhuurders, naar de verschillende volkstuintypes en de evoluerende tuinderspraktijken. De geschiedenis van de volkstuin in Vlaanderen staat centraal, maar het boek plaatst de Vlaamse volkstuin meteen in een veel ruimer kader dat reikt van België tot de rest van de wereld.